  
IKONA I WITRAŻ
a r t E l i a s
.
PRACOWNIA IKONOPISANIA I WITRAŻU
IKONY WYKONYWANE NA ZAMÓWIENIE
.
kontakt: gg 1776555 tel. 0 608 570 641
Ikony pisane są według kanonu temperą jajeczną na desce lipowej
* * *
Pracownia "artElias" zajmuje się również WITRAŻEM DEKORACYJNYM (zawieszki, zegary, okna i elementy drzwiowe)
************************************************************
.
 Widzenie Boga, oglądanie Bożego oblicza – choć było żywym pragnieniem całego narodu wybranego – stało się udziałem nielicznych wybranych, a mianowicie Mojżesza i Eliasza - również oni widzą przemienione oblicze Chrystusa na górze Tabor
Objawiając się Mojżeszowi Bóg pozwolił się widzieć z tyłu – aby zachować go przy życiu, ale także aby objawić mu, jak precyzuje Grzegorz z Nazjanzu, że prawdziwe widzenie Boga to kroczenie za Nim. Św. Grzegorz z Nyssy tłumaczy, że „ujrzeć tył Boga” oznacza kontemplowanie Boskich energii, przejawów działania Bożego, różnych jednakże od Jego istoty.
Eliasz spotkawszy Pana w szmerze łagodnego powiewu wychodzi Mu na spotkanie z zasłoniętą twarzą  .Wyjątkowe poznanie Boga dostępne tylko dwóm wielkim postaciom Starego Testamentu staje się równie wyjątkowym, lecz powszechnie doświadczanym fenomenem Nowego Testamentu: oto żydzi i poganie widzą Boga w Osobie Jezusa Chrystusa
.
 Oblicze Boga będące Jego objawieniem się w Chrystusie przyjmuje konkretny kształt oblicza ludzkiego: jaśniejącego chwałą Przemienienia i opluwanego. To nie przed Nim, Bogiem, zakrywano twarz, ale Jemu zakrywano znieważone oblicze, nie chcąc na nie patrzeć, okazując Mu wzgardę. W takim obliczu odbija się istota Boga. Jak pisze Evdokimov w Bogu-Człowieku przejrzystość materii osiąga najwyższy stopień (...) Chrystus jest pięknem wcielonym. Jezus ukazując kenotyczne oblicze Ojca idzie dalej i wskazuje na ludzkie twarze naznaczone cierpieniem, samotnością, jako miejsca ikony Boga: widzieć Boga to widzieć w maluczkich Króla
************************************************************
.
 Edyta Wyrembska jest absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Zielonej Górze. Ukończyła studia teologiczne z elementami historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Zajmowała się zagadnieniami teologii prawosławnej, szczególnie teologią piękna Paula Evdokimova, historią i ikonografią ikony Świętej Rodziny. Uczestniczyła w sesjach i kursach pisania ikon w Polsce i w Niemczech. Brała udział w wystawie Świata-widzenie 3 w Żaganiu oraz Żarach. Ma na swoim koncie publikacje:
- Jedna tęcza – wiele barw. Nabożeństwo ekumeniczne w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym w Lublinie: 12.05.2000, „Scriptores scholarum” 1 (26) 2000, s.121-122.
- Wsłuchując się w puls swojego czasu, współautorski wywiad w: J. Szymik, Z każdą sekundą jestem bliżej Domu, Kraków 2001, s.413-464 oraz w: tenże, Akropol z hołdy, czyli teologia Śląska, Katowice 2002, s.92-132.
- Kultura ikoną Królestwa Bożego. Refleksje wokół teologii piękna Paula Evdokimova, „Ateneum kapłańskie” 1 (560) 2002 tom 139, s.67-80.
- Różne wymiary rodzinnej miłości. Z Edytą Wyrembską rozmawia Magdalena Kozieł, „Aspekty” (Katolickie pismo diecezji zielonogórsko-gorzowskiej). Dodatek do tygodnika katolickiego „Niedziela” 1. I. 2006, nr 1 (510) rok XLIX.
- Widzieć w maluczkich Króla. Refleksje nad kulturowymi, teologicznymi i życiowymi konsekwencjami Wcielenia się Boga. „Aspekty” (Katolickie pismo diecezji zielonogórsko-gorzowskiej). Dodatek do tygodnika katolickiego „Niedziela”” luty 2006.
************************************************************
|
Widzenie Boga, oglądanie Bożego oblicza – choć było żywym pragnieniem całego narodu wybranego – stało się udziałem nielicznych wybranych, a mianowicie Mojżesza i Eliasza - również oni widzą przemienione oblicze Chrystusa na górze Tabor
